2008/Apr/20

 

20070420

 

 

ปีที่แล้ว

จำได้ว่าใช้ชีวิตโดยไม่ได้พักผ่อนเลยมามากกว่า 30 ชั่วโมง

ในเวลาเกือบๆเที่ยงคืนที่ง่วงมากและกำลังจะไปนอน

น้องคนหนึ่งทัก msn

บอกว่า

มีข่าวว่าเอสเรถคว่ำ

แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นข่าวจริงหรือไม่

เพราะไปเจอมาในเว็บไทยเว็บหนึ่งที่มีข่าวลือค่อนข้างมาก

ด้วยความสงสัย ตกใจ และอยากรู้

เลยเริ่มตามข่าวเว็บต่างๆ

จำได้ว่าตอนแรกก้เริ่มหาข่าวในเอ็กซ์ทีนนี่แหล่ะ

แล้วก้เจอ

...

เรื่องที่รุ่นน้องมาถาม .. เป็นเรื่องจริง

อีทึก ชินดง อึนฮยอก คยูฮยอน

รถคว่ำจริงๆ

...

จำได้ว่าตอนนั้นตกใจมาก

ตอนนั้นยังไม่ได้ตามเอสเจอย่างเต็มตัว

เพิ่งจะจำชื่อสมาชิกทุกคนได้เองด้วยซ้ำ

...

เปิดปิงบุ๊ค ซูมปิ

หาคลิป ตามข่าวอย่างบ้าคลั่ง

ตอนนั้นก้ไม่ได้พักผ่อนติดกันมา 36 ชั่วโมงได้แล้ว

แต่ความง่วงมันหายไปจริงๆ

เมื่อรู้ว่า 4 คนนี้รถคว่ำ

...

หลังจากที่ตามข่าวอยู่ซักพัก

ทราบความคร่าวๆว่าชินดงกับอึนฮยอกไม่เป็นไรมาก

... อีทึกไม่เป็นไรมาก ...

คยูฮยอนเจ็บหนักที่สุด

พอรู้ข่าวอย่างวางใจแล้ว

ก้เลยไปนอน

...

แต่หลังจากนั้น

มันไม่ใช่

...

อีทึกที่แนนรู้ว่าไม่ได้เจ็บหนักที่สุด

มันไม่ใช่

...

สิ่งที่รับรู้ก้คือ

อีทึกกลายเป็นนางฟ้าที่ถูกลืม

...

แนนไม่ได้เรียกร้องอะไรหรอก

ไม่มีสิทธิ์จะโกรธหรืออะไรทั้งนั้นด้วย

...

แนนเข้าใจ .. ว่าในตอนนั้นใครๆก้ห่วงน้องกันทั้งนั้นแหล่ะ

แนนผิดเองที่น้อยใจ

ที่คิดว่า .. แล้วไม่มีใครคิดถึงอีทึกบ้างเลยหรือไง?

...

ถ้าไม่เป็นไรมากอย่างที่ข่าวบอกจริงๆ

แล้วทำไมยังอยู่โรงพยาบาล

...

แล้วทำไมถึงไม่มีข่าวความคืบหน้าอาการของอีทึกบ้างเลย

ทั้งๆที่ความคืบหน้าของคยูฮยอนมีอยู่ทุกวัน

...

แล้วยังไง?

สุดท้าย

170 เข็มที่หลัง

มันคืออะไร?

...

หลังจากที่ลืมนางฟ้ากันไป

สิ่งนี้ก้ทำให้นึกถึงนางฟ้าได้สินะ

...

แล้วช่วงเวลาที่นางฟ้าต้องโดดเดี่ยว

ต้องร้องไห้

ต้องทนเจ็บ

ต้องทนไม่พูดอะไร

มีใครรับรู้มันบ้าง?

...

แนน

อาจจะรักอีทึกมากเกินไป

จนเห็นแก่ตัว

จริงๆนะ

...

ที่คิดอย่างนี้

ไม่ได้โทษว่าทุกคนไปใส่ใจน้องเล็ก

จนลืมนางฟ้าไป

...

แนนผิดเอง

ที่อยากให้ทุกคนใส่ใจอีทึกแบบคยูฮยอนบ้าง

แนนเห็นแก่ตัวเกินไป

...

อย่าพูดว่า

เพราะพี่กับน้องเจ็บไม่เท่ากัน

เพราะความจริงก้คือ

พี่กับน้อง .. ก้เจ็บเหมือนกัน

...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

20080420

 

 

1 ปี

แล้วสินะ

สำหรับเหตุการณ์เลวร้ายที่ผ่านมา

...

อีทึกในวันนี้

ยังสามารถยิ้มให้ทุกคนได้อยู่

ยังสามารถทำให้ทุกคนหัวเราะได้อยู่

ยังสามารถทำให้ทุกคนมีความสุขได้อยู่

...

ไม่รู้จะขอบคุณอะไรดีเหมือนกัน

แต่ถ้าเลือกได้

ไม่อยากให้เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นมากกว่า

ไม่อยากให้มีใครเจ็บ

ทั้งอีทึก ทั้งชินดง ทั้งอึนฮยอก และคยูฮยอน

...

แม้มันจะผ่านมาแล้ว

แต่มันก้เป็นฝันร้ายนะ

...

แนนรู้ว่ามันยังมีแผลเป็น

ที่ทำให้ทั้ง 4 คนไม่สามารถลืมได้ว่าเคยเจอกับอะไรมา

...

อย่างไรก้ตาม

ในวันนี้

ทั้ง 4 คนยังยิ้มให้เราอยู่

และเราสามารถรับรู้ได้ว่า ทั้ง 4 คนนั้นยังมีความสุข

...

แนนอยากให้เอสเจเป็นวงที่ราบรื่น

สมาชิกทุกคนมีความสุข

สมาชิกทุกคนแข็งแรง

สมาชิกทุกคนได้พักผ่อนเพียงพอ

...

*หัวเราะ*

...

สิ่งสำคัญ

แนนรู้ว่าเอลฟ์ทั้งหลายนั้นช่วยให้เอสเจผ่านเรื่องราวเลวร้ายมาได้

อยากจะขอบคุณทุกคน

ถึงแม้แนนจะไม่รู้ว่าใครร้องไห้บ้าง

แต่แนนเชื่อว่า .. เราคงจะร้องไห้ไปพร้อมๆกันแน่นอน

...

อยากจะบอกทุกคนอีกเหมือนกันว่า

อีทึกไม่ใช่คนที่ห่วงตัวเองหรอก

แน่นอนว่าอีทึกอยากให้ทุกคนห่วงน้องของเขา

มากกว่ามาห่วงอีทึกก่อนอยู่แล้ว

แนนเชื่อว่าทุกคนรู้สึกถึงสิ่งนี้ได้เหมือนแนนนะคะ

...

แนนมีความปรารถนา

อยากให้เอสเจยังยิ้มได้ต่อไปนะ

 

^__________________________^

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
Captcha: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
สู้ๆๆๆๆ

ไม่ว่าอยู่ที่ไหน ไม่ว่าเมื่อไหร่พี่ก็คือ นางฟ้าของพวกเรา
#2  by  ♥†Á­èŠ|n™ At 2008-04-20 03:45, 

วันนี้เมื่อปีที่แล้ว

ยังจำได้อยู่เลย ว่าหายใจไม่ทั่วท้องซักเฮือก

เป็นห่วงทั้ง 4 คนเลย

แอบคิดเหมือนกันค่ะ ว่าทำไมถึงไม่มีข่าวทึกเลยตอนนั้น

ถึงจะมีก็นาน ๆ อัพเดตอาการที

T________________T ''

แต่วันนี้พวกเค้าก็ยิ้มได้แล้ว

ทึกก็เป็นนางฟ้าที่ยิ้มให้ให้กับทุกคนได้แล้ว

และที่สำคัญ

น้องกี้กลับมาเต้นได้แล้ว ^^
#3  by  ·!¦[·JånJoonG·]¦!· At 2008-04-21 18:11, 
ลืมไม่ลงเหมือนกันค่ะกะเรื่องที่เกิด ตอนนั้นแทบช็อกที่รู้ข่าว
เพราะเป็นฃ่วงที่สังหรณ์ใจว่าห่วงเอสเจมาก รุ่นน้องคนนึงโทรมาบอก
ตอนพ่อมารับจากเดอะเบรน .. ตอนนั้นในหัวว่างเปล่า คำแรกที่ถามคือ
"ทึกตายเหรอ" แล้วน้องก็บอกว่าไม่ ใจตอนนั้นแบบโล่งอก
โกรธตัวเงอที่ถามแบบนั้นออกไป แต่มันกลัวอ่ะค่ะ กลัวมาก
คำตอบที่ได้มาคือ "คยูเจ็บมาก" เท่านั้นแหละ ถึงบ้านเปิดคอมเลย


ดีใจที่พี่หมูกะฮยอกไม่เปงไร ทึกปลอดภัย กี้รอดมาได้จนทุกวันนี้


รักเอสเจค่ะ ...


พี่แนนพูดถูกอ่ะ กอนว่าทั้ง 4 เจ็บเหมือนกันเลยมากกว่า
จำได้ติดตากะภาพที่พี่หมูวิ่งดูเพื่อน กะฮยอกที่นั่งข้างๆทึกแบบสั่นๆ เพราะตกใจ

เห้ออออ


ปล. ผิดพลาดอย่างแรงที่ไม่ได้ไปตามวอนด๊อง
ทั้งที่เตรียมจะไปแล้วเชียว ย้อนเวลาไม่ได้แล้ว
-*- แหะๆ
#4  by  ● Gornhai ● At 2008-04-21 21:06, 
ดีค่ะ พี่แนน หนูขอลิงค์บล็อกพี่แนนมาจากกอนค่ะ

เปิดเข้ามาเจอไดอารี่แต่ละอันของพี่แนนแล้ว

อยากร้องไห้ T^T

เวลารักใครมากๆ แล้วเราเห็นเค้าเจ็บปวด นี่มันทรมานมากเลยนะคะ


เห็นพี่แนนเคยบอกว่าจะซิ่วปีนี้...จะแอดเข้าที่ไหนเหรอคะ?

อยากคุยกับพี่แนนจัง...ทำไงดีอ่ะ?

แต่ก็ถามกลับก่อนค่ะ เหมือนที่พี่แนนเคยถามหนูอ่ะ

พี่แนนยังอยากคุยกับหนูอยู่มั้ย?

ก็นะ...คุยเรื่องด๊องมินก็ได้ค่ะ ^ ^

แต่ถ้าหนูได้ไปเรียนที่กรุงเทพจริงๆ หนูอยากรู้จักพี่แนนนะ หนูบอกไว้ก่อน

เลือกที่ไหนไว้ ขอให้พี่แนนโชคดีนะคะ

แล้ววันที่ 9 หนูจะแวะมาใหม่

อ้อ...ลืม พี่แนนเห็นนามปากกาก็น่าจะจำได้น้า

หนูชื่อ พราว ค่ะ

^ ^

#5  by  Simphonia_lavender (61.19.65.13) At 2008-04-22 23:28, 

<< Home


✿✿ nann :: 낸 :: ナーン :: แนน..~*
View full profile