2010/May/20

 

 

.

.

 

 

. . .  R I P  . . .

 

 

 

 

โรงหนังสยามที่ฉันเคยไปดูหนังเมื่อตอนประมาณ ม.ปลาย

 

เซ็นทรัลเวิลด์ที่ฉันเคยเดินตั้งแต่สมัยยังเป็นเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ที่มีลานไอซ์สเก็ตอยู่ชั้นบน

 

เซ็นเตอร์วันที่ฉันได้เคยแวะเวียนไปบ้างตามประสาเด็กที่มหาวิทยาลัยอยู่แถวอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ

 

 

 

 

 

 

 

คนไทยไม่รักกันแล้วหรือ?

 

ฉันเฝ้าถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่เริ่มรับรู้ข่าวสารว่าสถานการณ์ถึงขั้นร้ายแรงเข้าไปทุกที

 

ไม่มีประโยชน์ที่เราจะมานั่งหาคำตอบซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าคนไทยทำร้ายกันเองไปเพื่ออะไรหรือเพื่อใคร

 

 

 

เพราะไม่ว่ายังไง ... วันนี้คนไทยก็เลือกที่จะทำร้ายกันแล้ว

 

ไม่ว่ายังไง ..... คนไทยก็ทำลายบ้านเมืองของเราด้วยมือของเราเองลงไปแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ฉันคิดว่าคนเหล่านั้นไม่สนหรอกว่าชัยชนะที่ได้มานั้นจะอยู่บนซากปรักหักพังหรือไม่

 

อาจเป็นแค่การกระทำของคนพาลที่รู้ตัวว่าทำอย่างไรก็ไม่มีทางครอบครองชัยชนะไว้ในกำมือได้

 

เขาอาจมีเพียงความรู้สึกสะใจที่ได้ทำให้อะไรบางอย่างพังพินาศไปต่อหน้าต่อตา

 

ในเมื่ออาคารสถานเหล่านั้นไม่ใช่ของพวกเขา ไม่มีอะไรที่ต้องรับผิดชอบถ้าสถานที่นั้นสูญสลาย

 

ไม่ยำเกรงต่อกฎหมายเพียงเพราะย่ามใจว่าคงจับมือใครดมไม่ได้ในสถานการณ์จลาจลเช่นนี้

 

เป็นเพียงแค่คนเห็นแก่ตัว ไม่ต้องคิดถึงอะไร ไม่ต้องคิดถึงใคร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลงลืมไป

 

ว่าทุกสิ่งที่ล้วนได้ทำลายลงไปนั้นอยู่บนผืนแผ่นดินไทย

 

แผ่นดินที่อยู่มาตั้งแต่บรรพบุรุษปู่ย่าตายายพ่อแม่โคตรเหง้าของตัวเอง

 

แผ่นดินที่ถูกเท้าของเราเหยียบลงตั้งแต่ยังเดินเหินไม่ได้พูดไม่เป็นภาษา

 

แผ่นดินที่ให้ที่อยู่ได้หลบฝนบังแดดซุกหัวนอนมีที่ทำมาหากิน

 

แผ่นดินที่เราเอาผลประโยชน์จากที่แห่งนี้ไปตั้งมากตั้งมาย แต่เราไม่เคยสำนึกถึงบุญคุณของที่แห่งนี้

 

 

แผ่นดินไทย ที่สร้างคนไทย สร้างชาติไทย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สาแก่ใจหรือยัง? สะใจแล้วใช่ไหม?

 

กำลังมีความสุขอยู่รึเปล่าที่ทำลายชาติไทยไปได้มากถึงเพียงนี้?

 

 

 

 

 

คนไทยยังรักกันอยู่ไหม?

 

คนไทยยังรักแผ่นดินไทยอยู่ไหม?

 

 

 

 

 

บทเรียนวันนี้ต่อให้เอาเงินของคนทั้งโลกมารวมกัน ยังไม่มีใครคิดอยากซื้อมันมาสอนใจตัวเองสักคน

 

ต้องทำลายกันก่อนหรืออย่างไร เราถึงจะกลับมารักกันได้ดังเดิม?

 

 

 

ฉันเชื่อว่าคนไทยไม่จำเป็นต้องมีบทเรียนแบบในวันนี้

 

อดีตเมื่อวันวาน ... เรายังรักกันมากกว่านี้มิใช่หรือ?

 

 

 

 

 

 

 

ทบทวนให้ดีเถิดคนไทย

 

เราควรทำเพื่อใคร?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เราควรทำเพื่อแผ่นดินไทยมิใช่หรือ?

 

 

 

 

 

20 พฤษภาคม 2553

 

ขอไว้อาลัยให้ .... 'ประเทศไทย'

 

 

 

 

.

.

.

 

 

 

 

응결 (Coagulation)  ;;  Super Junior

Comment

Comment:

Tweet


RIP ตอนนี้ยังทันมั้ยคะ?

ถึงทุกอย่างจะสงบลงแล้ว เหตุการณ์คลี่คลายไปในทางที่ดี
แต่สิ่งนึงที่ต้องใช้เวลานานในการเยียวยารักษาคือสภาพจิตใจของคนไทย...

เฮ่อ angry smile
#6 by M At 2010-05-31 12:55,


จุก พูดไม่ออก
#5 by ★ LOLITA ★ At 2010-05-20 23:31,
เสียใจ CTW ของกุ เป็นห่วงน้องปลาใต้พารากอน...อนุเสาวรีย์ที่กุผ่านเวลากลับบ้านเอง ที่ๆกุเคยเดินเล่น ที่ๆกุเคยเดินผ่าน เสียใจ
#4 by Miko_Meaw (124.120.221.157) At 2010-05-20 13:06,
-RIP-







Hot! Hot! Hot!
#3 by ilLuSioN At 2010-05-20 10:28,
มันไม่มีใครที่เป็นผู้ชนะในวันนี้
ทุกคนก็มีแต่สูญเสีย ไม่ว่าจะกำลังแรงกาย ทรัพย์สิน หรือว่าจิตใจ...

เราอาจจะเป็นเพียงแค่เด็กโง่ๆคนนึงที่เผลอน้ำตาไหลตอนที่เห็นว่าสถานที่แห่งความทรงจำเหล่านั้นพินาศไปกับตา
ทั้งที่มันบรรจุเอาไว้ด้วยความทรงจำที่มีค่า...แทบทุกตารางนิ้ว...
แต่สุดท้ายเราก็ทำอะไรไม่ได้เลย...ได้แต่มองมันมอดลง...มอดลง...และพังลงกับตา

เสียใจจัง...
#2 by mno9* At 2010-05-20 10:09,
angry smile
#1 by ※ Triple 'N' s ____ ★☆』 At 2010-05-20 10:06,

✿✿ nann :: 낸 :: ナーン :: แนน..~*
View full profile



 
 
 
 

 
 



free counters