.

.

 

 

ณ จุดนี้

อยากบอกว่า เพ้อไม่ไหวเคลียร์

ไม่รู้จะเขียนอะไร ยังไง หรือประเด็นไหนก่อน

ทำไมถึงเพ้อขนาดนี้  T-T

 

 

 

เล่าทีละอย่างแล้วกัน

วันพฤหัสที่น้องขึ้นงานไทยเกาหลีก็ไปดูเหมือนกัน

เลิกเรียนเสร็จก็ไปอย่างรวดเร็ว(แล้ว)

ประเด็นคือ คันฉ่องมันได้บัตรโซน A ของ GMM

แนนก็เลยให้คันฉ่องไปเล่นเกมที่งานเอาบัตรมาให้ แต่เป็นโซน C

ตอนแรกคันฉ่องก็โทรตามจิก เมิงอยู่ไหนเมื่อไหร่จะถึง บลาๆ

สุดท้าย เมื่อคันฉ่องเห็นผู้ชายดีกว่า จึงฝากบัตรแนนไว้ที่ดาวแล้วเข้าไปก่อน (เอาเถอะ ยังไงก็คนละโซนกัน)

แล้วกว่าจะเจอดาวก็แบ่บ (ไอดาวมือถือหายอีกแล้วค่ะพี่น้อง)

เดินหาแล้วหาอีก คือตอนแรกคุยกันบอกให้รออยู่ในพารากอน ตรงที่แอร์เป่าขา

เดินหาอยู่นาน นั่งรออยู่นานก็ไม่เจอ

ซักพัก มีใครซักคนมานั่งข้างๆทับกระโปรงพลีทแนน เค้าขอโทษ แนนก็ยิ้มให้

แล้วคนที่เดินมาอีกคนคือซูริ ซึ่งแนนรู้จักและรู้จักกะคนที่นั่งทับกระโปรงแนน (งงมั้ย?)

เออ นั่นแหละ สรุป ก็เลยนั่งเม้าท์กันตรงนั้น 3 คน (คนที่นั่งทับกระโปรงแนนคือคุณหลิงแห่งฮูน(?))

แล้วก็เริ่มนอยด์ โทรหากิ๊ก เพราะหาดาวไม่เจอซักที

คุยกันก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก เพราะความนอยด์ สรุปก็เลยเดินออกไปหามันหน้างานอีกที

แล้วก็โทรไปถามว่าดาวแต่งตัวยังไง แล้วซักแปปก็หาเจอด้วยความเดสตินี่(?)

ก็คือ ตอนที่คุยโทรสับกัน ดาวบอกว่าจะไม่ดู เพราะเพิ่งสอบเสร็จ แล้วก็อารมณ์เสีย

พอเจอกันแล้ว ก็เลยยังไม่เข้าคอก ลงไปกินแมคกันก่อน (ตามคำบอกเล่าของซูริว่าจะไปกินแมค)

นั่นล่ะ แล้วก็ไปนั่งเม้าท์กะซูริและหลิงต่อ ซักพักคุณกลอยก็ตามมาสมทบด้วย

นั่งอืด กินนั่นกินนี่ เม้าท์มากมายกันอยู่พอสมควร ถึงได้ขึ้นไป ประมาณ 6 โมงกว่ามั้ง?

 

คุณหลิงผู้มีบัตร Press พยายามจะพาพวกเราทุกคนเข้าไป Press กันอย่างถ้วนหน้าถ้วนตา

แต่อย่าเพิ่งด่า เพราะไม่สำเร็จหรอก  - -

คุณหลิงเข้าไปกะซูริก่อนมั้ง แล้วแนนก็ยืนกะคุณกลอยอยู่ตรงโซน B

ซักพัก คุณกลอย โทรคุยกะคุณหลิง บอกว่า การ์ดไม่ให้เข้า อะไรซักอย่าง บลาๆๆๆ

แล้วแบ่บ คุณกลอยก็บอกการ์ดว่า "พี่คะ หนูเป็นแอดมินบอร์ดนะ"

(อินี่คิดในใจ แล้วอิชั้นกะนังดาวที่ยืนหัวโด่อยู่นี่ ก็เป็นแอดมินบอร์ดนะเฟร้ยยยยย (ฮาาาา))

นั่นละ ซักพัก คุณกลอยก็จากเราไปอีกคน ด้วยคำว่า "แอดมินบอร์ด"

(เอากุไปด้วยสิคะ กุก็แอดมินนะะะะะะะะ (ไม่เลิก))

นั่นละ ส่วนแนนกะดาวก็ยืนอยู่ริมรั้วโซน B ข้างคอกสื่อ เราเกาะริมรั้วไว้ เพราะทำเลดีมาก

นั่นละ แล้วก็ยืนๆ นั่งๆ นอนๆ(?) อยู่ในคอก กว่าน้องจะมา เหงือกเกือบแห้ง  - -"

แต่เราก็แอบแด๊นซ์ไปเยอะอยู่เหมือนกัน โดยเฉพาะพี่ไอซ์ พี่มาร้องเพลงหรือเล่นตลกเนี่ยะ

ทั้งดุ่มดาดี่ดาดี๊ดาดีดุ่ม จั๊ดจาดาดั๊ด จั๊ดจั๊ดจาดาดั๊ด วู้ววว เราก็เต้นหมด (ก๊ากกกกก)

คาร่าขึ้น เราก็เต้นอีก ทั้งวอนนา มิสเตอร์ พริตตี้เกิร์ล

สาวๆน่ารักมาก โดยเฉพาะนิโคลและฮารา อิ๊อ๊ะ

ฮาราผอมมากอ่ะ นิโคลก็สวยมาก จียองก็น่ารัก อรั๊ยยย ปลื้มมาก

พอน้องขึ้นก็แบ่บ บ้าไปแล้ว เห็นตั้งแต่น้องมายืนรอ

อินี่ก็เต็มที่ กรี๊ด เรียกน้องคีย์ แล้วก็กรี๊ด

กรี๊ดได้แค่ตอนแรกๆแหละ เพราะตอนหลังเอาแต่ยิ้มเพ้อ

ทำไมน้องวิ้งจังวะ ทำไมน้องน่ารัก ทำไมน้องแบ่บ อ๊ากกกกกกกกกกกกกก  *บ้า*

เนื่องจากทำเลเราดีมาก ติดรั้ว แต่ก็ต้องลำบากอดทนปีนกันนิดนึงเพื่อความชัด

อยากบอกว่างานนี้เห็นชัดที่สุดเท่าที่ไปดูไลฟ์มาแล้วมั้ง

(เอสเอ็มยังไม่ชัดขนาดนี้เลยนะ(?))

สายตาแนนแบ่บ จับจ้องอยู่แค่น้องคีย์ วิ้งจริงๆอ่ะ มองแล้วไปไหนไม่ได้ เหมือนโดนล็อค

รองมาก็เป็นจงฮยอน ที่น้องคงเล่นของใส่เรา(?)

ทำไมพักนี้จงฮยอนดูดีขึ้นล่ะลูก หืออออ?

แล้วก็เป็นจินกิที่น่ารักไม่เสื่อมคลายจริงๆ

ตอนน้องพูด ขอแอบจิ้นจงคีย์หน่อยเหอะวะ

แบ่บ จงฮยอนจะพูดอะไรซักอย่างกะน้องคีย์เนี่ยะ

 

จงฮยอน : คิบอม อ๊ะ ... คีย์กุน

 

คือแบ่บ ณ จุดนั้น ไม่รู้ว่ามีใครได้ยินหรือสังเกตมั้ย?

แต่อิแนนตายไปแล้วค่ะ ฮื่ออออออออออออ

ไม่มีอะไรหรอก จงฮยอนก็แค่หลุดเรียกชื่อจริงน้องคีย์ แค่นั้น

แล้วกุจะตายทำไม แต่กรี๊ดนี่ ฮื่ออออออออออออออออ  TAT"

แล้วแบ่บ ไลฟ์จบ น้องหาทางลงไม่เจอ

เชื่อเลยเหอะ ไม่ว่าขึ้นไลฟ์ที่ไหนๆ น้องก็จะหาทางลงไม่เจอเสมอ

โอ้ยยยยยย ทำไมน้องน่ารัก โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

- จบเรื่องวันพฤหัสแบบตัดจบเหมือนตอนเขียนฟิคเป๊ะ(?) -

 

 

 

 

 

 

 

 

ต่อกันที่วันศุกร์ที่วันนี้เราจะได้เป็นจูเลียต (พร้อมทั้งมีจูเลียตเหมือนเราอีกเป็นพัน ก๊ากกกกกก)

ไปถึงประมาณ 4 โมงด้วยความชิลสุดยอด  - -"

เดินหาโรมิโอปกอนยู ปรากฏว่าหมดทั้งสยาม ไม่มีเลย

เพราะว่าฝากพั้นซ์ซื้อจงฮยอนมาแล้ว

โทรหาคันฉ่องปรากฏว่าลงทะเบียนแล้ว

แนนก็แบ่บ เออ เรื่องของเมิง กุยังไม่ลง (ฮาาา)

เดินไปถึงที่ลงทะเบียน เจอซูริ (เราเดสตินี่กันบ่อยเนอะตัวเอง  *-*)

เดินไปอีกนิด ก็เจอส้ม แล้วก็เจอนัทด้วย

นัทจำเค้าได้อ่ะ เขิน (เจอกันกี่รอบแล้ววะ มาขงมาเขิน  - -")

เดินสำรวจซีดีหน้างาน ปรากฏว่ามีแค่มินโฮกับคีย์

ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก แล้วคุณอนเค้าล่ะ!!!!!!!!!

ทำอะไรไม่ได้ ก็เลยซื้อ มินโฮมาก่อน 2 อัน (และยังต้องซื้ออีกหลายอัน  - -")

แอบไฮทัชพี่เว็บที่นั่งขายซีดีไปทีนึง  *0*

ไปนั่งกับคันฉ่องและบรรดาเพื่อนของดาว รอคุณกลอย พั้นซ์ วิว

เหลือบไปเห็นพี่กิ เม้าท์กันต่อ บลาๆๆๆๆ

เจอโอ น้องแต้ว เจอเยอะมากงานนี้ ทำไมกุเซเลปจัง(?)

ซัก 5 โมงกว่าๆ พั้นซ์กับวิวยังไม่มา ชักไม่ได้การณ์ โทรตามอีกรอบ

กว่าจะหากันเจอคือ เหวี่ยงไป 1 รอบ (คุยโทรศัพท์กันไม่รู้เรื่องซักที ฮาาา)

แล้วก็ประสบปัญหาใหญ่ เนื่องจาก ซีดีหมด  =[]="

แล้ว อีก 15 นาที 6 โมง  =[]="""""""

คือ มันยังขาดซีดีอีก 2 แผ่นซึ่งเป็นของวิว เพราะน้องหาซื้อไม่ได้เลย

ทีนี้ ด้วยความที่เพราะตอนแรกมันเหลือแค่มินโฮกับคีย์

แนนก็เลยรอน้องมาก่อนดีกว่า ให้น้องซื้อเอง แต่มันดันหมดซะก่อน

ก็เลยวุ่นวายกันอีกว่าจะเอาไงดี  - -

สรุปได้ความว่า เดี๋ยวแนนกับพั้นซ์จะลงทะเบียนก่อนแล้วจะวิ่งไปซื้อให้

เพราะก่อนหน้านั้นไปร้านลุงตรง 29 พลาซ่าแล้วมันเหลือ 4 แผ่นแค่ของจงฮยอนกับคีย์ ก็เลยไม่ได้ซื้อมา

ถามน้องว่าไปเป็นมั้ยก็ไม่มีใครไปเป็น  -*-

ก็เลย เออๆ เดี๋ยววิ่งไปหาให้

แล้วก็ชวนพั้นซ์ ชวนซูริ คุณกลอยไปลงทะเบียนกัน

ระหว่างที่รอวิววิ่งมาถามว่า ขอเค้าจ่ายตังค์ไว้ก่อนได้มั้ย? เพราะตอนนี้คงหาแผ่นไม่ทันจริงๆ

แนนก็เลยบอกให้วิวลองไปถามพี่เว็บดู ปรากฏว่าพี่เค้าก็โอเค รอดตายไปหวุดหวิด

จ่ายตังค์ไว้แล้วอีก 2 อาทิตย์ถึงได้มั้ง?

แล้วก็ลงทะเบียนกันเรียบร้อย ตอนประมาณเกือบๆ 6 โมง สมใจที่อยากลงหลังๆเลย  - -"

 

 

 

ไม่ค่อยชัดเน๊าะ  (กล้องมือถือของพั้นซ์)

ตอนแรก คนก่อนหน้าได้เบอร์ 942 มั้ง?

แล้วแนนอยากได้เลขคู่ เพราะมีต 2 ครั้งที่ผ่านมาแนนได้เลขคู่หมดเลย 404 กะ 362

แนนก็เลยให้ใครซักคนขึ้นไปก่อน (ซูริมั้ง?) เพื่อที่แนนจะได้เอา 944

ปรากฏตอนแนนลง ไม่ได้ 944 หว่ะ แต่ได้ 948 มาแทน

ทีนี้ ตอนแรกก็แลกกันกับเพื่อนคุณกลอย เพราะเลขมันใกล้ๆกันหมด

แนนบอกว่าอะไรนะ? จะเอา 949 มั้ง? ก็แลกกะเพื่อนคุณกลอยมา

แล้ววิวได้ 950 แนนก็เลยเอา 948 ให้พั้นซ์

ปรากฏ ไปๆมาๆ อยากได้ 948 เหมือนเดิมเลยไปเปลี่ยนกะพั้นซ์อีกรอบ

แล้วก็นึกขึ้นได้ว่า ... 9 เดือนเกิดน้องคีย์ ,,, 48 .. 408 วันเกิดจงฮยอน

 

=[]=

ก็ปล่อยอิแนนจิ้นต่อไปบ้างอะไรบ้างน่ะนะคะ  *หัวเราะ*

 

หลังจากนั้น ก็รอเวลาเข้าแถว

คันฉ่องซึ่งต้องล่วงหน้าไปก่อนแล้ว แนนก็ได้ฝากภารกิจอันยิ่งใหญ่เอาไว้ด้วย

ซึ่งก็คือแบนเนอร์จงคีย์นั่นเอง

กะว่า ถ้ามันออกมาก่อน คงพอตามหาที่ๆน้องจะขึ้นรถได้บ้าง

แล้วก็รอต่อ เจอโล น้ำหนึ่ง เม้าท์กันเมามันส์เช่นเดิม  (บอกแล้ว อิแนนเซเลปมาก  - -")

จนเค้าเรียกแถว ก็ต่อแถว แล้วก็รอเวลาปล่อยขึ้นไป

อยากบอกว่า เกือบเดินผิด เข้าสยามเซ็นแล้วนะนั่น

ดีนะ มีคนบอกเราว่าให้ไปทางลานจอดรถน่ะ ไม่งั้นเดินเอ๋อไปไหนแล้วเนี่ยะ  - -

แล้วก็ให้กุวิ่งด้วยรองเท้าส้นสูง 3 นิ้วครึ่งเนี่ยะ รองเท้ามันกัดรู้บ้างไหม?  (บ่นให้ได้อะไร?)

ขึ้นไปก็นั่งรอบนลานจอดรถก็แล้ว ยืนรอหน้าโรงหนังก็แล้ว

เริ่มตื่นเต้นล่ะ รู้สึกได้ว่าขาเริ่มสั่น เริ่มจะทรงตัวบนรองเท้าไม่อยู่  - -

เริ่มวิกลจริต เป็นบ้า อยากกรี๊ด เก็บกด บลาๆๆๆๆๆ

คนมันตื่นเต้นนี่หว่า  - -

กว่าจะเข้าไป ก็น่าจะประมาณ ทุ่มครึ่งกว่าๆป๊ะ?

ไม่รู้อ่ะ แต่ล็อตแนนคือล็อตสุดท้ายแล้วไง  (900 กว่าแล้วนี่นะ  - -)

เข้าไปในโรงแล้วคือแบ่บ ....

 

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด  = =;

 

ไม่ได้กรี๊ดน้องมากขนาดนั้นหรอก

แต่แบ่บ กรี๊ดให้มันหายอึดอัด ตื่นเต้นอ่ะ

แล้วทุกคนก็หันมามอง ประหนึ่งกุเป็นตัวประหลาดอะไรซักอย่างที่เป็นบ้าไปแล้ว?

แต่คิดว่าคนอย่างแนนนี่แนนสนเรอะ? คนอื่นมันยังกรี๊ดกันเลย ฉันไม่ผิดนะ(?)

แล้วก็เดินกันอย่างหรรษามาก

ระหว่างเดินอาจจะไม่ได้โฟกัสน้องเท่าไหร่

เพราะมัวแต่ทักทายคนรู้จักที่เดินมาบรรจบกันระหว่างแถวพอดี

บอกแล้วว่าเป็นอะไรที่หรรษาทีเดียว  - -"

 

พอเริ่มใกล้ๆ ยังไงล่ะ

มองน้องแล้วก็เพ้ออ่ะ มันกรี๊ด แต่มันยิ้มเพ้อ ยิ้มปานประหนึ่งกุเอ็นดูลูกหลาน

คือ ทำไมถึงน่ารักวะ ไม่เข้าใจ  *บ้า*

แล้วแบ่บ น้องดูหรรษากับการไฮทัชแฟนคลับมาก

ประหนึ่งน้องกำลังเล่น 'ตบแปะ' กับแฟนคลับอะไรอย่างนั้น

(คือน้องจะไหว้ แล้วค่อยทัช พอทำอย่างนั้นอย่างต่อเนื่อง มันจึงดูคล้ายการละเล่นตบแปะมาก)

แอบเห็นคนทำป้ายจงคีย์ด้วยอ่ะ

ที่เขียนว่า "จงฮยอน คิม คีย์บอม" เป็นภาษาเกาหลี

อยากบอกว่าเราปลื้มคุณมากเลยค่ะ♥ เรากรี๊ดป้ายคุณด้วยความรักไปอย่างดังมาก♥♥♥ แต่คุณคงไม่รู้

และแล้ว ช่วงที่เวลาที่มึนเบลอที่สุดในชีวิตก็มาถึง .....

 

 

 

บอกก่อนว่า อิแนนตั้งใจจะทำอะไรหลายอย่างมาก

ตั้งแต่ ทำท่าจูบมือตัวเองก่อนจะไฮทัชน้อง

ซื้อไก่ทอด KFC ให้คุณอนยู แล้วพูดว่า "Everybody Chicken!!"

รวมทั้งแอบคิดว่าจะซื้อแตงโมให้น้องแล้วบอกให้เอากลับไปปั่นเอง  = =; 

ให้นามบัตรบอร์ด 2B กับคุณคิมจงฮยอน

โค้งหัวให้คุณชเวมินโฮด้วยท่าทางที่สุภาพเรียบร้อยสุดชีพก่อนจะไฮทัชน้อง

รวมถึงเอาไมค์จงคีย์(?)แปะมือน้องคีย์

 

 

ไมค์ฟอยล์ที่หนักมาก สามารถตีหัวจงฮยอนแตกได้(?) ใช้ฟอยล์หมดไป 1 ม้วนด้วยความรักอันเต็มเปี่ยม♥♥♥♥♥
(โบว์สีเขียวชมพูนะ อย่ามองเป็นฟ้าชมพูเด็ดขาด เพราะมันผิดจุดประสงค์ของคนทำนะจ๊ะ  *-*)

 

 

 

 

แต่อะไรทั้งหลายแหล่นั้น กูได้ทำซะที่ไหนเล่า ห่านนนนนนนนนนนนนนนน

โทษน้องได้มั้ยอ่ะ  TT______________________TT

 

เพราะแบ่บ แม่ง กูสติหลุดจริงจังอ่ะ จริงจังมาก มากที่สุด ขนาดกุมีตมา 2 รอบแล้วนะแม่ง

(ตอนที่รออยู่หน้าโรงหนัง พั้นซ์จับมือแล้วปลอบใจใหญ่ แล้วบอกว่า นี่ครั้งที่ 3 แล้วนะพี่แนน)

((แล้วจะให้กุทำไงล่ะคะ กี่ครั้งน่ะสำคัญที่ไหน ถามจริงเถอะว่าชินได้เร๊อออออออ????))

 

 

น้องคีย์

ไม่รู้ว่าไหว้น้องมั้ย? จำไม่ได้  (ปลาทองไปมั้ย?)

แต่จำได้ว่าน้องไหว้

คือ ให้นึกก่อนนะว่ามือซ้ายแนนน่ะถือไมค์ฟอยล์เอาไว้ข้างนึง

แล้วก็เขย่าให้น้องดูเล็กน้อย(?)

จบด้วยคำพูดสวยหรูต้นฉบับว่า "จงคีย์ไฟท์ติ้ง"

ซึ่งน้องก็ ยิ้มและพยักหน้าเหมือนครั้งก่อนที่เคยพูด

แม่ง น้องคีย์แย่แบ่บ ทำไมน้องวิ้ง ทำไม ทำไม น้องวิ้งมากอ่ะ กุแสบตาสุดๆ ฮื่อออออออ

แล้วรอยยิ้มหวานนั้นคืออะไร? ทำไมต้องยิ้มหวาน กระพริบตาหนึ่งปริบให้กุแบบนั้น ทำไม?

ฮึกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

(แอบเห็นน้องมองแบบว่า ไมค์น่ะ ไม่ได้ทำมาให้ผมเหรอ? ฮาาาาา)

 

มินโฮ

สาบานได้ว่า ทำตัวไม่ถูก(?)

เอ่อ มินโฮไม่ได้หล่อขนาดนั้น(??)

แล้วแบ่บ ก็อย่างที่รู้กันดีว่าแนนรักมินโฮขนาดนั้น(???)

ก็ยังไงนะ?  *นึก*

มินโฮไหว้แนนมั้ง จริงๆ ไม่ได้ตั้งใจจะไหว้ แต่ก็น้องไหว้อ่ะ กุเลยเป็นระบบไหว้อัตโนมัติตอบน้องไป  - -"

แล้วก็ ทัชมือกัน แล้ว กุก็ไป ............

ทำไมไม่มีโมเม้นเลยอ่ะ ชเวมินโฮ(?)  TvT""

 

จงฮยอน

แล้วทำไม ทำไมกุต้องอะเลิร์ตกับคิมจงฮยอนด้วยคะ?

ให้คำตอบกุได้มั้ย? ใครให้คำตอบกุได้บ้างคะ? ทำไม ทำไมคะ? ทำไมฟร่ะะะะะะะ?

สิ่งที่บรรลุเป้าประสงค์อันเดียวที่ตั้งใจจะทำคือ

เอาไมค์กระแทกหน้าจงฮยอน(?)

ไม่หรอก เอาแค่ เขย่าไมค์ให้จงฮยอนสนใจ(??)

ซึ่ง แนนนี่แนนนูน่าก็ไม่รู้ว่าน้องแรมต่ำหรืออะไร?

เพราะ น้องทำตาโตใส่ไมค์ ประหนึ่งกำลังใช้สมองประมวลผลว่าวัตถุชิ้นนี้คือสิ่งใด?

หลังจากประมวลผลเสร็จภายใน 1 วินาที น้องก็ยิ้ม แววตาไร้ความตะขิดตะขวงใดๆ แล้วทัชแนนนี่แนนนูน่า

แต่จนบัดนี้ แนนนี่แนนนูน่าก็ยังไม่รู้ว่า น้องประมวลผลได้ความว่าอะไร?

ตกลงเมิงรู้มั้ยคะว่ากุทำไมค์จงคีย์น่ะ? หืออออ จงฮยอนอ่า? หนูเข้าใจรึป่าวคะลูก??

แล้วก็จำไม่ได้ว่าพูด "จงคีย์ไฟท์ติ้ง" ไปรึป่าว? ถ้าไม่ได้พูด ก็คงพูดแหละ(???)

แต่ทำไม ทำไมคะ ทำไม?

ทำไมจงฮยอนหล่อล่ะคะ? ทำไมล่ะ? หือออออ จงฮยอนเล่นของใส่แนนนี่แนนนูน่ารึป่าว? หืมมม?

ทำไมแนนนี่แนนนูน่ากลับบ้านมาแล้วเพ้อจงฮยอนขนาดนี้ล่ะคะ? ทำไมคะ? ฮึกกกกกกกกกกก  TvT

 

แทมิน

เอ่อ ... น้องแทมก็โมเม้นเยอะแข่งกับมินโฮเลยค่ะ  - -"

*นึก.....*

ก็ น้องน่ารักค่ะ น้องขาเล็กค่ะ (จากการประมวลในวันงานไทยเกาหลีน่ะนะ)

แล้วก็ สไตลิสเซ็ตผมน้องฟูดีค่ะ(?)

น้องเด็ก ... อื้ม อะไรอีก?

ก็ หมดแล้วอ่ะค่ะ

*เสียสติ*

(สงสัย น้องไม่ได้ใส่คอนแทค เลยไม่แอ๊ทแท็คแนนนี่แนนนูน่า??)

 

อนยู

คนที่อิแนนตะโกนเรียกบ่อยมาก ไม่รู้ทำไม(?)

ทำไมน่ารักคะ? ทำไมยิ้ม? ยิ้มแบบนั้นทำไม? หมายความว่าอะไร?

คุณอนแย่ แย่มาก มากถึงมากที่สุดเลยอ่ะ

ตัวการสำคัญที่ทำให้แนนไม่ได้พูดคำว่า "Everybody Chicken!!" ให้บรรลุเป้าประสงค์นั้น

ก็คือคุณอนนั่นแหละะะะะะะะะะะ

ย๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก  *(^#(&&*%!!!!!!!!!!!

เพราะว่า คุณอนน่ารัก คุณอนยิ้มหวาน คุณอนทำเพ้อ

เพ้อจนลืมว่ากุจะพูดอะไรวะ? กุจะทำอะไร? กุต้องไปไหน? กุเป็นใคร? กุมาทำอะไรที่นี่?

เพ้อจนพูดได้แค่ "ซารังเฮ" ตอนจะลงจากเวทีอีกน่ะ  - -"

ไม่รู้คุณอนได้ยินรึป่าว ฮึกกกกกกกกก

มันแย่มากอ่ะ มันโดนแอ๊ทแท็ค มันไปไม่เป็น มันเพ้อ มันค้าง มันหยุดนิ่ง มันไปแล้ว

โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คุณอนอ่ะ อด "Everybody Chicken!!" กันเลยนะ

อยากบอกว่าเป็นอะไรที่เสียดายมาก

"Everybody Chicken!!" เชียวนะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

โอ้ย แย่ แย่มาก ทำไม ทำไมหือออออ? จินกิอ่าาาาาา  TAT  *บ้า*

 

 

ออกมาจากโรงหนังด้วยสภาพที่แบ่บ

กรี๊ดค่ะ กุกรี๊ดต่ออีกแล้ว กุยังไม่หายตื่นเต้น ยังไม่หายจากอาการมึนเบลอใดๆทั้งสิ้น

กรี๊ดตลอดทางที่เดินออกมาจนลงไปข้างล่างนั่นแหละ

กรี๊ดเกร็งปอดซะตะคริวเกือบกิน  -*-

ออกมาเจอส้ม เม้าท์อีกนิดนึง เปลี่ยนรองเท้าเป็นอีแตะเพื่อความทะมัดทะแมง

แล้วก็ลงไปข้างล่าง โทรหาแอร์กับคันฉ่อง

เจอโลกับน้ำหนึ่งด้วยสภาพน้ำตาเกือบนองหน้า สองคนนี้แลดูซึ้งมาก

แล้วทำไมกุถึงแลดูเป็นอีบ้าอีบอจังวะคะ?  (เพราะกุแม่งสติหลุดตลอดเวลา  - -*)

เสร็จแล้วก็มาว่าเรื่องภารกิจอันยิ่งใหญ่ของพวกเรา

ที่กุอุส่าห์แบกแบนเนอร์มาจากบ้านก็เพื่อการนี้นั่นล่ะค่ะ  - -"

ก็คุยๆกัน ถามๆว่าน้องขึ้นรถที่ไหน พอรู้มั้ย?

โทรหานัท นัทบอกว่าให้ขึ้นมาข้างบน เพราะการ์ดเริ่มวางที่กั้น

โอเควิ่งขึ้นไป รอๆอยู่ซักพักก็แบ่บ น้องไม่ผ่านทางนี้แน่ (คือ เห็นไกลๆอะไรประมาณนั้น)

ระหว่างที่คุยกับคันฉ่องว่า จะไปเสี่ยงที่ลานจอดรถมั้ย?

เสียงกรี๊ดก็เริ่มกระหน่ำ เพราะน้องเดินออกมาไปทางฉุกเฉิน

เห็นน้องคีย์ลิบๆคนเดียว (ซึ่งแม้ระยะทางจะไกลแต่ความวิ้งของน้องก็ไม่เคยลดลงเลย)

หลังจากนั้นประชาชนก็กรูกันวิ่งลงมา

จำได้ว่า อิแนนไม่ได้วิ่งลงมาคนแรกนะ แต่ทำไมกุเป็นคนแรกที่วิ่งลงบันไดเลื่อนมาล่ะฟร่ะ  - -"

ณ จุดนั้นคือ วิ่งหอบแบนเนอร์ ไม่สนสิ่งใดทั้งสิ้น ไม่รอใครด้วย เลวขนาดไหน  - -

วิววิ่งตามแนนมาทันแค่คนเดียว นอกนั้นเห็นพั้นซ์ คันฉ่อง กับแอร์ลิบๆที่อีกชั้น  - -""

วิ่งลงมาถึง ลานจอดรถตรงหน้าสยามทาวเวอร์

คนอื่นๆก็เริ่มตามมา แล้วก็ตัดสินใจ เอาวะ เป็นไงเป็นกันเหอะ ก็เลยกางแถวๆนั้น

เจอพี่กิแว๊บนึง คุยโทรสับแล้วขึ้นรถตู้ไป

หลังจากนั้น ก็ถามคันฉ่องว่า เมิงจำเลขทะเบียนรถน้องที่พี่กิกะโอบอกได้มั้ย?

ทั้งอิแนนทั้งคันฉ่องความจำปลาทองพอกันเถอะ  - -

เห็นรถคันนึง ที่คุ้นๆว่าเป็นทะเบียนที่โอกะพี่กิบอก แต่ไม่มีใครในรถเลย

เราก้แบ่บ แม่ง ไปแล้วแหง หลอกกุใช่มั้ยคะ?

หลังจากเห็นรถพี่กิวนอยู่ประมาณ 3 รอบได้

รถก็จอดแล้วคนในรถก็ลงมา เห็นโอพอดี เลยทิ้งแบนเนอร์ (กุถึงขนาดทิ้งแบนเนอร์เลยนะ) แล้ววิ่งไปหาโอ

โอบอกว่า น้องเข้าโออิชิแกรนด์ไปแล้ว

หอกกกกกกกกกกกกกก แล้วกุมานั่งโง่ทำหอยทากซากอ้อยอะไรตรงนี้ค๊าาาาา

หอบทุกคนขึ้นไปชั้น 3 อีกรอบ

ซึ่งตอนแรกเข้าใจว่า น้องเข้าไปกันหมดแล้ว

ก็แบ่บ ยืนๆคุยกันว่า เอาไงดี รอมั้ย? ไปเถอะ

คือแนนก็พูดว่า อุส่าห์วิ่งลงมาตั้ง 6 ชั้น ไปยืนรอลานจอดรถ กลับขึ้นมาอีก

ทำขนาดนี้แล้วยังไม่เจอ ก็คงไม่เจอแล้วล่ะ  (แอร์แอบบอกว่า แนนตัดใจง่ายดีจัง อยากทำได้บ้าง ฮาาา)

แล้วทั้งๆที่แอร์ก็บอกว่าเฉยๆนะ แต่พอแนนบอกว่า ไปกันเถอะ

แอร์ก็ยังถามแนนว่า "จะไปจริงๆเหรอ?" ไหนบอกเฉยๆ (ฮาาาา)

ดูเหมือนทุกคนในที่นั้นจะบอกว่ารออีกแปปนึงเถอะ เผื่อเจอ

เราก็ได้ยินเสียงกรี๊ดมาแต่ไกล ไกล๊ ไกล มันก็ไม่ไกลเท่าไหร่หรอก (อะไรของมัน)

อิแนนไวปานวอกมาก ได้ข่าวตอนแรกยืนอยู่

พอคนกรี๊ดปุ๊ป กุถลาไปเก้าอี้ตรงนั้นด้วยความว่องไวเกินไปล่ะ  - -

 

เห็นเงาในกระจก ชุดสีแดงแรงฤทธิ์ประหนึ่งกุเป็นควายคงไล่ขวิดแทบไม่ทันก็เยื้องย่างกรายมา

คุณคิมจงฮยอนที่กำลังมีข้อหาเสกหนังควายใส่ท้องเล่นของอิชั้นก็เดินมากับพี่ผู้จัดการคนใหม่(มั้ง?)

แม่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ทำไมหล่อวะะะะะะะะะะะะ  (#&_!_+!_#*&!*%^##!!!!!!!!!!!!!!!!  *เป็นบ้าอีกรอบ*

อิแนนหยิบไมค์จงคีย์แล้วโบกเรียกคุณคิมจงอีกหลายๆรอบ เห็นชัดมากอยากบอก

โอ้ยยย หล่อค่ะ หล่อออออ หล่อทำร้าย หล่อเลว หล่อเหี้ย หล่อไปแล้วเมิง  *เสียสติไปเรียบร้อย*

หลังจากคุณคิมจงเดินเข้าโออิชิไป แฟนคลับก็แอบเม้าท์กัน (ไม่แอบแล้วล่ะ โจ่งแจ้งขนาดนี้)

คุณคิมจงเข้าห้องน้ำนานมากนะคะ ไม่ทราบว่าท้องเสียหรืออย่างไร? อาหารไทยไม่ถูกปาก?

กินเผ็ดไม่ได้? หรือคิดถึงอาหารฝีมือสาวไหนที่เกาหลีหรือเปล่า?

หรือเข้าไปเสริมหล่อ? เอ๊ะหรือจะเสริมสวย? หรือจัดแต่งทรงผมเพิ่มความสูง?

หรือไปเอาที่เสริมส้นออก? หรือเปลี่ยนผ้าอนามัย(???)

(อันหลังคุณกลอยแซวนะ แนนนี่แนนนูน่าไม่เกี่ยว  *โบ้ย*)

แต่ช่างมันเถอะค่ะ ไม่ว่าคุณคิมจงจะมีปัญหาสังคมอะไรที่ทำให้ต้องเข้าห้องน้ำนานขนาดนั้น

ถึงอย่างไร ออกมาจากห้องน้ำแล้ว คุณคิมจงก็ยังหล่อเหมือนเดิม

เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทำไมหล่ออ่ะะะะะะะะ  (ยังไม่เลิก (เพราะมันเลิกไม่ด้ายยย))

 

แหม ... แต่แอบนึกถึงเรื่องในห้องน้ำของคุณคิมจงที่พี่กิกับโอเล่ามาก

แบบว่า คิมจงคะ เอ็งแรมต่ำแต่กำเนิดมั้ยวะ?

คือแบ่บ ไม่ทน ไม่ทน ไม่ทน

ถึงพฤติกรรมจะไม่ทนยังไง? คิมจงก็ยังหล่อไม่ทนด้วยอยู่ดี!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(เอ้ยยยยย กุโดนคิมจงทำสเน่ห์จริงๆแล้วมั้งเนี่ยยยยยยยะ)

 

 

นั่นล่ะค่ะ

จบจากโออิชิแกรนด์ เราก็ไม่ทนแล้วเหมือนกัน

แต่หิวน้ำไม่ทน กับ หิวข้าวไม่ทนนะ  - -"

ก็เลย เดินไปหาดาวที่มอสเบอร์เกอร์

เจอคุณกลอยกับเพื่อนระหว่างทางที่พารากอน

แล้วซูริก็มาหาที่มอสเบอร์เกอร์ด้วย

หลังจากเพื่อนของภาพลวงตาทำแก้วที่มอสเบอร์เกอร์แตกโดยไม่ตั้งใจแล้ว

เราก็เลยมูฟออกมาเม้าท์สนั่นกันต่อข้างนอก

ประเด็นร้อนส่วนหนึ่งหนีไม่พ้น "กินอะไรดี"

แล้วสเป็คก็เยอะมาก อะไรก็ได้ที่ถูกๆ  - -"

นั่นแหละ ตอนแรกจะไปกินเอ็มเคกันแล้วค่ะ

เพราะดูทุกคนอยากกิน "เป็ด" กันเหลือเกิน  -00-"

แต่นะ ทุนทรัพย์ไม่อำนวย เลยทำได้แค่ฮะจิบังเท่านั้น  - -

เจอด้ายที่ฮะจิบังด้วย เม้าท์กันอีกเยอะแยะ แต่แบบหมดแรง

นั่งแล้วแทบไม่อยากลุก นอนที่ฮะจิบังได้คงทำไปแล้วทีเดียวเชียว

(อยากบอกว่า กินเสร็จแล้ว ทุกคนขึ้นอืดมาก ประเด็นคือเหนื่อย  - -")

 

 

 

จบ(?)รีพอร์ตแต่เพียงเท่านี้ล่ะ

ตี 3 กว่าล่ะ 

นั่งพิมพ์มาตั้งแต่เที่ยงคืน ตีหนึ่งได้ คิดว่าเก็บครบทุกประเด็นที่อยากเล่าล่ะ คงไม่ตกหล่น

กลับมาบ้านนั่งเพ้อแบ่บ ถึงจงฮยอนซะส่วนใหญ่น่ะ  (ทำไม? กี๊ดดดดดดดดด)

ยังคงนั่งคุยกับนัทด้วยประเด็นเดิมว่า "จงฮยอนเล่นของใส่เราสองคนรึป่าว?"

ให้ตายเถอะ จงฮยอนอ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

นูน่าไม่มีอะไรจะมอบนะ แต่เด่วแต่งฟิคเซ่นให้ก็ได้(???)

บอกตามตรงว่าจำความรู้สึกตอนทัชน้องไม่ได้แล้วล่ะ

ไม่รู้ว่ามือใครใหญ่ มือใครด้าน มือใครนิ่มมั่งมั้ย?  (แย่จัง มัวแต่บ้า  TT")

เพราะตอนนั้น คงเอาแต่มองหน้าพยายามจำน้องอยู่

แต่ทั้งๆที่พยายามมองหน้า ก็ยังไม่รู้ว่าน้องคีย์มีหนวด แล้วก็ไม่เห็นสิวของมินโฮด้วย(?)

พูดตรงๆ ไม่ได้รู้สึกว่าทัชมือน้องไปเลยอ่ะ ทั้งๆที่กุก้ทัชมาหมดแล้วทุกคนเนี่ยะ  - -

เหมือนที่ฝันวันนี้เลย

คือ ก่อนจะตื่นมามีต แนนฝันว่า แนนทัชน้อง แล้วจำความรู้สึกที่ทัชไม่ได้

แบ่บ ลงมาจากเวทีแล้วพยายามระลึก ทั้งๆที่ตัวเองทัชน้องไปแล้ว กลับรู้สึกว่ายังไม่ได้ทัชน้องเลย

แม่ง ไม่ต้องฝันแม่นยำอะไรขนาดนั้นก็ได้อ่ะค่ะ  T^T

มีตครั้งนี้ ให้บทเรียนมากๆว่า กุควรจะมีสติเยอะๆ

(ทั้งๆที่ครั้งนี้มีสติมากกว่า 2 ครั้งที่ผ่านมากอีกนะ แต่มันยังไม่พอหว่ะ  - -")

แล้วแบ่บ ครั้งหน้าจะได้มั้ย?

แต่เอาวะ มันเป็นเรื่องของครั้งหน้า ตราบใดที่เรายังเชื่อว่าเรามีดวงกะน้องอยู่ มันต้องได้วะ

(อวยตัวเองตั้งแต่น้องยังไม่ทันกลับเกาหลีดีเลยนะเมิง  - -*)

 

 

 

สรุปแล้ว

ดีใจนะ ดีใจที่เห็นน้อง วันนี้ โดยรวมแล้วรู้สึกดีล่ะ

เจอหลายๆคน คุยกันอย่างมีความสุข

ได้ทำอะไรที่อยากทำ เจอคนที่อยากเจอ

ถือเป็นอีกวันนึง ที่มีความทรงจำดีๆเยอะแยะ  ^^;

 

 

แต่ตอนนี้ .... ทำไมกุคิดถึงน้องแล้วอ่ะ ฮึกกกกกกกกกกกกกก

TvT"

 

 

 

.

.

.

 

 

소년, 소녀를 만나다  (Romeo+Juliette)  :::  SHINee